Başladım denemelere. Eskilerin dediklerini yapım dedim. Ketçap sürdüm olmadı, tuz sürdüm olmadı. İnatla ve ısrarla ağlamayı sürdürdü. Biberonu da istemedi, süt de içmiyor. Nasıl yapıcağım ben bu işi derken internetten araştırmaya başladım. Sonra bir yazıda siyah bant takılırsa bebeğin korkup bir daha istemediği yazıyordu. Bende bu yolu denedim. Demir görür görmez korktu ya da tiksindi bilemiyorum ama hemen kapatmaya uğraştı ve o günden sonra meme istemedi. Uyutma konusunu halen çözemedim. Babasının ya da benim omzumda uyuyor. Zar zor uyutup yerine koyuyoruz. Bu sıkıntılar yetmezmiş gibi ateşi 41 derecelere çıktı. Yüreğim ağzıma geldi. 1 hafta boyunca inatçı bir ateşle uğraştık. Ve tüm bunların üstüne diş de çıkardı. Herşey üst üste geldi. Zavallı oğluşum tüm bu acılara dayandı. Şimdi çok mız mız ve huysuz bir delikanlı oldu. Herşeye ağlıyor. Sürekli kucağımda olmak istiyor. Neyse ki iyileşti çok şükür bu süreci de atlatabildik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder